In speelronde negenentwintig van Schaakvereniging Zierikzee completeerde Sjaak Spiegels het podium. Hij had de derde plaats al weken in handen, maar moest die tot op de laatste speeldag verdedigen. In een vermakelijk rechtstreeks duel met Martin Both bleek voor Spiegels remise genoeg. Aloys Kersten had zijn titel vorige week al geprolongeerd en vierde dit met een overwinning op Efraïm Pronk. Jeroen van Straten was afwezig, hij had zijn tweede plaats al in de pocket. Kersten eindigt het seizoen op 719 punten, Van Straten verzamelde 648 punten en Spiegels kwam tot 581 punten. Both en Martin Krijger eindigden op de plaatsten vier en vijf. De winnaar in de categorie 1300+ werd Floris van der Voorn, op de zesde plaats daarmee ook de meest stabiele subtopper. De winnaar in de categorie -1300 werd Ben van der Westen. Van der Voorn is tevens de grootste ELO-stijger van dit seizoen met 73 punten. Hij wordt gevolgd door Arjan Bom (48) en Pronk (47).

Sjaak Spiegels Martin Both ½ - ½

Spiegels wist in de opening een stevige claim te leggen op het centrum. Zijn tegenstander Both ontwikkelde zijn stukken en wachtte op een moment om het witte centrum aan te vallen. Spiegels besloot daarop een pion te offeren om de verdediging rondom de zwarte koning te verzwakken. Both nam het offer aan en rekende erop om zijn dame snel naar de koningsvleugel te spelen en zo het gevaar te neutraliseren. Wit speelde daarom een centrumpion op om zo te voorkomen dat de zwarte dame het bord kon oversteken. Spiegels probeerde stukken naar de verzwakte zwarte koningsstelling te brengen. Bij het verdediging begin Both een fout door zijn dame op een verkeerd veld te zetten. Hierdoor kon Spiegels eenvoudig een paard winnen. Met een paard tegen een pion probeerde wit de stelling te vereenvoudigen door stukken te ruilen. Bij het ruilen gaf hij een pion toe en hoopte met een paard tegen twee pionnen nog genoeg over te houden. Zwart kwam nog gevaarlijk op zetten met zijn overgebleven pionnen, maar verloor er wel een. Wit had wel het materiaaloverwicht, maar het was wel flink rekenen om alle zetten uit te rekenen. Om zijn derde plek veilig te stellen besloot Spiegels op zet herhaling aan te sturen. Zwart ging hierin mee en zo eindigde deze boeiende partij in een remise.

Spiegels (rechts) stuurde aan op zet herhaling om zo zijn derde plaats veilig te stellen. Both (links) ging hierin mee en zo was het podium compleet.
Spiegels (rechts) stuurde aan op zet herhaling om zo zijn derde plaats veilig te stellen. Both (links) ging hierin mee en zo was het podium compleet.

 

Eindstand ratinggroep 1300+

Er woedde tot op de laatste speeldag een stevige strijd onder een grote groep subtoppers. Een groep acht schakers, van plaats zes tot en met dertien, die al het hele seizoen op het bord met elkaar overhoop lagen. Het is ook deze groep schakers die strijd om ´beste schaker in de categorie boven de 1300’. Dan moest je toch wel zesde worden. Floris van der Voorn had vooraf de beste papieren want hij heeft die stek al weken in handen. En geheel op eigen kracht werd hij uiteindelijk de beste in deze categorie, door te winnen van Krijger. Marnix den Boer (zevende) doet in deze categorie niet mee (want 1500+), maar deed natuurlijk wel mee om plaats zes en speelde ook een grote rol in de strijd nummer één in deze categorie. Hij won de laatste twee partijen van Erik de Vrieze en Ernst van de Beek en klom daarmee van plaats elf naar zeven. Van de Beek moest zelf winnen om nog bij de eerste tien te eindigen, maar eindigde er zelfs buiten. Pronk (achtste) had misschien wel de moeilijkste klus. Met zwart moest hij winnen van Kersten om op zijn minst Den Boer voor te blijven. En dan zou het met Van der Voorn rekenen geblazen worden. De Vrieze (negende) had na drie nederlagen op rij nog steeds zicht op de zesde plaats. Door het resultaat van Van der Voorn was die kans verkeken, maar was de opdracht nog steeds hetzelfde: winnen van Jac Weeland om Den Boer voor te blijven en Pronk voorbij te gaan. Het werd uiteindelijk remise en dat betekende dat in veertien duels tussen Weeland en De Vrieze er voor de tiende keer geremiseerd werd. De Vrieze had er niet zoveel aan, want Den Boer ging hem voorbij en Pronk bleef hem voor. Wel fleurde De Vrieze zijn seizoen toch nog een beetje op en hield hij Weeland onder zich. Weeland (tiende) kon vooraf vanaf de elfde plaats nog achtste worden maar moest dan wel winnen van De Vrieze. Uiteindelijk klom Weeland met die remise een plaatsje. Mark van Rooten (elfde) won al snel van Paul Greefhorst en ging daarmee toch nog Van de Beek (twaalfde) voorbij.

 

Martin Krijger – Floris van der Voorn 0 – 1

Krijger opende e4 en Van der Voorn reageerde met zijn gebruikelijke opening, de Caro Kann. Even later ruilde Van der Voorn zijn loper op f3 met het paard van Krijger. Dit was een grote fout. Hierdoor kreeg Krijger een sterke aanval met dame en loper. Van der Voorn probeerde het nog te verdedigen maar dat zat er niet meer in dus probeerde hij op remise aan te sturen. Krijger dacht dat dit mogelijk was en maakte daardoor een fout.

Van der Voorn (rechts) bleek de meest constante subtopper en bekroonde dit met 'beste in categorie 1300+. Krijger (links) bleef ondanks het verlies toch vijfde.
Van der Voorn (rechts) bleek de meest constante subtopper en bekroonde dit met 'beste in categorie 1300+. Krijger (links) bleef ondanks het verlies toch vijfde.

 

Hierdoor kon Van der Voorn de dames afruilen en was de aanval van Krijger zo goed als weg. Toen de positie zo goed als gelijk stond speelde Krijger loper d5 en bood hij remise aan. De laatste zet was echter een blunder en daardoor kon Van der Voorn een kwaliteit winnen. Even later gaf Krijger zich gewonnen. 

 

 

Marnix den Boer – Ernst van de Beek 1 – 0

Den Boer: Een aangenomen damegambiet, waarna Den Boer zijn pionnen doorschoof in het centrum. Er kwam een verloren loperzet van Van de Beek die Den Boer gelijk dwong terug te zetten en niet deel kon nemen aan het spel en rokeren niet mogelijk maakte. Ondanks dat Den Boer een stuk sterker stond, verdedigde Van de Beek sterk. Maar toen Den Boer eindelijk toch een gaatje vond was het niet meer te houden voor Van de Beek en was mat aanstaande. 

Van de Beek: Van de Beek leek zag het einde van de competitie met vertrouwen tegemoet. Hij moest van ver komen, maar de resultaten waren tot drie partijen voor het einde prima. In een directe confrontatie met De Vrieze kon Van de Beek tot binnen schootsafstand van de vijfde plek kruipen. Hij moest alleen de laatste twee vuurdopen goed doorstaan. De eerste, tegen Pronk, was meteen een deceptie. Uit balans gebracht in de opening deed van de Beek werkelijk alles fout, en was al binnen het uur klaar tegen een veel beter voorbereide tegenstander. Tegen Den Boer was ook nog van alles mogelijk. Door de stevige competitie gloorde zowel plek zeven als plek twaalf. Maar dan moest Van de Beek wel presteren tegen een aanvallend spelende tegenstander. De opening - normaal gesproken juist een kracht voor Van de Beek - was een spiegel van de partij tegen Pronk. Van de Beek luisterde met zwart niet naar zijn gevoel, en kreeg de deksel op zijn neus. In plaats van de bekende varianten op d4/c4 te spelen, zoals het Slavisch of het afgeslagen damesgambiet, nam Van de Beek in een opwelling de pion op c4 aan, een opening die hij met zwart maar matig  beheerst. Het resultaat was er naar. Den Boer kon opstomen in het centrum, en na drie kwartier keek zwart tegen een pionnen paar op e5 en d6 aan. Dramatisch. Zwart speelde nog een goede 1.5 uur door, aldoor verdedigend en in de hoop dat wit een fout zou maken. Den Boer speelde het echter puik uit en bleef zelfs onder tijdsdruk kalm. Daardoor kon Den Boer tegen half elf de punten bijschrijven, en tuimelde Van de Beek van de ladder. Een twaalfde plek is een harde klap nadat hij vorig seizoen zelfs nog bij de top op de deur bonkte. Alleen een finaleplek bij de snelschaak competitie kan zijn seizoen nog enigzins redden, maar daarvoor moet er rap aan zelfvertrouwen worden getankt, en dat is geen sinecure. Gelukkig lonkt ook de zomer, en zijn de kaarten volgend seizoen opnieuw geschud. Makkelijker zal het niet worden, spannender des te meer.  

De eindstand van de partij Den Boer tegen Van de Beek.
De eindstand van de partij Den Boer tegen Van de Beek.

 

Aloys Kersten - Efraïm Pronk 1 - 0

De met wit spelende Kersten begint, zoals we al vaker gezien hebben, met de Italiaanse opening. Hierop reageert Pronk op zet drie met …f5, het Rousseaugambiet. Dit is nogal een dubieus gambiet, vooral omdat de zwarte koning van Pronk in veel varianten in gevaar komt. Kersten nam dit gambiet niet aan en zette zijn standaard ontwikkelingsplan voort. Op zet vijf deed Pronk opnieuw een dubieuze zet met 5…f4. Hiermee werd zijn centrum instabiel en kon Kersten met een voorbereid d4 het centrum openbreken, waardoor de centrumpionnen van Pronk onder druk kwamen te staan. Kersten voerde de druk op het centrum verder op en dwong Pronk fouten te maken, wat ook gebeurde. Op zet negen nam Pronk met het paard op e5 om zo te proberen de partij tactisch te maken en te hopen op kansen. Maar de regerend kampioen reageerde sterk en wist een paar zetten later, door een matdreiging en een aanval op de witte loper van Pronk, een stuk te winnen en daarmee ook de partij.

Pronk (rechts) moest tegen kampioen Kersten (links) bijna het onmogelijke presteren. Zijn Rousseau-gambiet werd echter vakkundig ontmanteld.
Pronk (rechts) moest tegen kampioen Kersten (links) bijna het onmogelijke presteren. Zijn Rousseau-gambiet werd echter vakkundig ontmanteld.

 

Erik de Vrieze – Jac Weeland ½ - ½ 

Je kunt er de laatste paar seizoenen de klok op gelijk zetten dat zo´n onderling duel in remise eindigt. En ondanks dat ze er allebei niet op speelden, eindigde ook dit duel in remise, vooral door vermoeidheid bij beide schakers en de klok die weinig ruimte meer bood alles door te rekenen. De Vrieze trok na Weeland´s fanatieke ´Olifantgambiet´ met loper en paard direct ten strijde. De Vrieze had na zeven zetten een aardig initiatief, maar wist niet door te drukken. Weeland zag het tij keren na een vreemde paardmanouvre van De Vrieze, die aanvankelijk zijn paard voor Weeland’s loper wilde ruilen. Met dan ieder twee torens en zeven pionnen had dit ook veel weg van remise, en omdat Weeland hierdoor ook een heel sterk pionnencentrum zou krijgen durfde De Vrieze dit toch niet aan en trok zich terug.

De Vrieze (links) en Weeland (rechts) hoopten nu wel een keer van elkaar te winnen. Echter ook nu werd het remise, een tiende keer in veertien duels.
De Vrieze (links) en Weeland (rechts) hoopten nu wel een keer van elkaar te winnen. Echter ook nu werd het remise, een tiende keer in veertien duels.

 

Achteraf een verkeerde inschatting, want Weeland’s loper speelde een cruciale rol in zijn aanval. Weeland greep zijn kans en dwong De Vrieze, die door een aantal overbodige paardzetten om dat ding weer enigszins in het spel te krijgen aardig wat tempi achterlag, in een hopeloze situatie. Beiden, of toch zeker De Vrieze, hadden inmiddels ook de klok als tegenstander. Omdat de witte koning een ontsnappingspaadje gevonden leek te hebben kon het nog een lange zit te worden. En dat zagen beiden eigenlijk niet meer zitten.

 

 

Paul Greefhorst – Mark van Rooten 0 – 1

In een partij die begon als een Spaanse opening, wist Greefhorst met wit al vroeg voor vuurwerk te zorgen tegen Van Rooten. Na de bekende zetten van de Ruy Lopez leek alles nog rustig, totdat wit op zet vijf besloot zijn paard brutaal op e5 te parkeren. Zwart reageerde direct actief met de dame-uitval naar g5. Wit offerde pionnen en koos voor actief spel, terwijl zwart het centrum open brak. Na 9…Dd1+ verdwenen de dames dus al vroeg van het bord. De witte koning moest zelf de zwarte dame slaan en stond ineens midden op het slagveld. Van Rooten ontwikkelde zijn loper met tempo, waarna Greefhorst gedwongen werd terug te slaan met de f-pion. Hierdoor ontstond een open stelling vol kansen voor beide spelers. Van Rooten rokeerde lang en bracht meteen de torens in het spel, terwijl wit zijn stukken moeizaam probeerde te coördineren. Van Rooten ontwikkelde zijn torens via d7 en e7, en vooral het zwarte paard sprong gevaarlijk door de witte stelling. Greefhorst probeerde met zetten als h3 en Le3 de controle terug te krijgen, maar zwart bleef druk zetten. Van Rooten besliste uiteindelijk de partij met een paardvork op koning en toren.

 

 

Dick Doeswijk – Marco Vieveen 0 – 1

Vieveen speelde een sterke aanvalspartij waarin hij het initiatief vanaf het middenspel stevig in handen nam. Vieveen wist vooral over de d-lijn toe te slaan en de druk tegen de witte koning steeds verder op te voeren. Doeswijk verdedigde taai, maar kon de toenemende dreiging uiteindelijk niet meer pareren en werd met een loper en een toren in de hoek gedreven en mat gezet.

 

 

Arjan Bom – Fokko Baakman 0 – 1

Bom opende met e4 en vervolgens gingen de eerste vier zetten volgens de theorie. Toen trok Baakman het initiatief naar zich toe door d5 te spelen.  Er volgde een pion ruil maar verder ging dat niet. Zowel Bom als Baakman probeerden hun posities te versterken en de juiste lijnen te vinden. Toen zag Baakman de lopers van Bom zo gepositioneerd staan dat hij die met een pion kon aanvallen. De zwarte loper van Bom  kon niet meer weg en werd gedwongen afgeruid tegen een pion. Bom probeerde een aanval op te zetten met zijn paard en witte loper maar die werden ook door Baakman afgeruild, Baakman probeerde de druk op de koningsvleugel te verhogen maar dat werd gepareerd door Bom door zijn dame op e4 te zetten en zo de toren aan te vallen. Dit kon niet voor komen dat  Baakman met zijn loper de pion op h2 sloeg met schaak. Vervolgens kwam de toren van Baakman naar het door zijn dame gedekte veld  e8. Om  die lijn te behouden zette Bom zijn paard voor de dame. Dat bleek fout wat door de afruil die toen volgde zag hij over het hoofd dat ook de loper op die lijn stond en gaf zo zijn dame cadeau. Waarna hij 2 zetten later opgaf.

Bom (links) deed tot op het laatst mee in de strijd 'grootste ELO-stijger'. Uiteindelijk bleek het bijhouden van Van der Voorn een te lastige opgave.
Bom (links) deed tot op het laatst mee in de strijd 'grootste ELO-stijger'. Uiteindelijk bleek het bijhouden van Van der Voorn een te lastige opgave.

 

Uitslagen van ronde 29 voor Senioren 2025-2026
WitspelerZwartspelerUitslag
Marnix den BoerErnst van de Beek1-0
Erik de VriezeJac Weelandrem
Martin KrijgerFloris van der Voorn0-1
Aloys KerstenEfraim Pronk1-0
Paul GreefhorstMark van Rooten0-1
Arjan BomFokko Baakman0-1
Ben van der WestenFrans Nijman1-0
Dick DoeswijkMarco Vieveen0-1
Sjaak SpiegelsMartin Bothrem
Peter de VriezeOneven
Marianne BlindeAfwezig zonder vergoeding
Frans JansenAfwezig zonder vergoeding
Michel MelkertAfwezig zonder vergoeding
John van DalsenAfwezig zonder vergoeding
Pieter-Jan van StrienAfwezig zonder vergoeding
Piet van der ScheeAfwezig met vergoeding
Jeroen van StratenAfwezig met vergoeding

 

Ranglijst na ronde 29 voor Senioren 2025-2026
PlaatsVorige
week
SpelerWaardePuntenPlaats in ElogroepNieuwe
Elo
StartElo-13001300+1500+
11Aloys Kersten39718.99167211700
22Jeroen van Straten38648.66160521644
33Sjaak Spiegels37581.83164131632
44Martin Both36566.49157541583
55Martin Krijger35499.5168851634
66Floris van der Voorn34494.5140211475
79Marnix den Boer33462.99150761511
87Efraim Pronk32458.66135121398
98Erik de Vrieze31452.66141431429
1011Jac Weeland30428.5149941489
1112Mark van Rooten29425.66141651426
1210Ernst van de Beek28413.99141861427
1313Peter de Vrieze27381.99143671419
1414Ben van der Westen26329.66129711267
1515Fokko Baakman25318.83137081337
1616Frans Nijman24278.99128121254
1717Paul Greefhorst23274.33133991317
1818Marco Vieveen22271.83122231239
1919Arjan Bom21224.9999541043
2020John van Dalsen20205.49108051084
2121Frans Jansen19193123261237
2222Pieter-Jan van Strien18175.991405101380
2323Dick Doeswijk17165.49117571137
2424Marianne Blinde160116081147
2525Michel Melkert150157671576
2626Piet van der Schee140150081471