In de zevende speelronde van de tweede klasse van avondcompetitie van de Zeeuwse Schaakbond kreeg Zierikzee B bezoek van Souburg C. Op wat een feestelijke avond had moeten worden, gooide de Zierikzeese formatie haar derde plaats te grabbel met een 1-3 nederlaag. Efraïm Pronk wist nog wel te winnen, en fraai ook, en kroonde zichzelf daarmee naast Mark van Rooten als gedeeld beste speler van het B-team. Ieder waren ze goed voor 3,5 punt. Peter de Vrieze (senior, 2) en Erik de Vrieze (junior, 1,5) bleven op gepaste afstand. Marnix den Boer viel één keer in voor De Vrieze junior, maar kwam niet tot een resultaat.

Al kan je nog spreken van een gedeelde derde plaats, maar zo voelt het niet, en dat heeft alles te maken met de prestaties in deze wedstrijd. Wel vaker stond de ploeg op achterstand, maar wist het zich toch nog terug te vechten met fraaie resultaten als gevolg. Maar dat kon niet goed blijven gaan, zo bleek maandag de dertiende april. De formatie uit Souburg liet op pijnlijke wijze zien waar er nog ruimte voor verbetering is.

De partij op bord één met  tegen De Vrieze senior tegen Raymond van der Ven ging gelijk op tot dat De Vrieze een tussen schaakje over het hoofd zag en een paard kwijtraakte. Hij liep achter de feiten aan en toen Van der Ven het laatste trucje van De Vrieze om het paard terug te winnen doorzag gaf hij de partij gewonnen. En omdat Van Rooten niet veel later opgaf in zijn partij tegen Johanna Brouwer, al dan niet in gewonnen stelling, uw verslaggever was zelf aan zet en heeft dat moment niet kunnen bekijken, stond het 0-2. Nog geen man over boord, want de ploeg van De Vrieze senior had aan een gelijkspel genoeg om derde te worden. Het enige lichtpuntje was Pronk, die met werkelijk een prachtig mat zichzelf kroonde tot beste speler van team, samen met Van Rooten.

De op bord drie met zwart spelende Pronk reageerde op Frans Baljeu’s e4 met e5. Na een normale ontwikkeling kwam het vierpaardenspel op het bord te staan. Dit is voor Pronk een minder vaak bestudeerde opening, waardoor er in de eerste zetten wat extra tijd werd genomen. Op zet zes ontwikkelde zwart de loper en bood tegelijk een loperruil aan. Dat zou wit dubbele centrumpionnen geven, maar leverde zwart ook een halfopen f-lijn op. Wit nam de ruil aan. Enkele zetten later ruilde zwart ook een paard in het centrum af en zette daarna het centrum op slot. Vervolgens richtte zwart de stukken op de witte koning en bouwde de druk rustig op, onder meer met een oprukkende h-pion.

Voor Pronk werd het een spel van dreigen en wachten op een verdedigende onnauwkeurigheid. Die kwam er met f3 en g4, waarmee Baljeu zijn eigen koningsstelling verzwakte. Op zet vijfentwintig besloot wit, na wat rekenwerk, de toren op f3 te offeren. Het offer kon door toren of dame worden aangenomen, geen van beide opties waren prettig voor wit. Met …Dxf3 had zwart mat kunnen voorkomen, maar het zou vooral uitstel van executie zijn geweest. Wit koos voor Txf3, waarna zwart een geforceerde mat in 6 had. Enkele zetten later realiseerde Baljeu dit ook en gaf hij zich gewonnen.

Op bord vier speelde De Vrieze junior met wit tegen voormalig clublid Eric Bouman. In een Italiaanse partij waarin beide spelers rustig opbouwden had De Vrieze na veertien zetten een klein initiatief. Dat verdween echter omdat De Vrieze veel te laat f4 speelde. Er werd aangestuurd op een aanval over de damevleugel, in plaats van over de koningsvleugel. Nu kwam f4 pas op zet drieëntwintig, daar waar het op de zeventiende zet veel krachtiger was geweest. Na het matige koning h7 van Bouman won De Vrieze twee pionnen en leek er geen vuiltje aan de lucht. Tweeëndertig zetten lang was er niets aan de hand, maar De Vrieze gooide met twee beroerde toren zetten zijn eigen glazen in. De Vrieze beging met toren f3 de eerste blunder. Hij leek daarmee de pion op h3 te verdedigen, maar Bouman kon hetzelfde trucje wat voor h3 gepland ook doen op f3. Gewoon de toren op f3 slaan op omdat de pion op g2 gepend stond.